Żydoherezje KEP'u

Jan Paweł II i rabin Elio Toaff. Wizyta papieża w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r. to był przełom we wzajemnych relacjach



Kościół i antysemityzm. Po liście Episkopatu z okazji rocznicy wizyty Jana Pawła II w synagodze

Nawiązując do wspólnej nadziei eschatologicznej, czyli wiary w (ponowne) nadejście Mesjasza i Sąd Ostateczny, polscy biskupi obecni na 404. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski przypomnieli słowa świętego Jana Pawła II, który nazwał trwanie Izraela przez ostatnie dwa tysiące lat „faktem nadprzyrodzonym”, wskazującym, że Bóg wierny swym obietnicom nie odwołał Pierwszego Przymierza. Zatem Kościół uznaje, że Izrael nadal pozostaje narodem wybranym.

Polscy hierarchowie odrzucają głoszoną przez wieki naukę o żydowskim „wyparciu” i „bogobójstwie”

Biskupi przypomnieli, że polski papież radykalnie sprzeciwił się portretowaniu Żydów jako „odrzuconych lub przeklętych” w dziele zbawienia świata. Oznacza to, że mimo negacji nauczania Jezusa z Nazaretu i jego boskości Żydzi poprzez swoje pierwotne przymierze ze Stwórcą zostali uznani za a priori zbawionych na tych samych zasadach jak chrześcijanie. Jan Paweł II wskazał, że choć lud Boży Starego i Nowego Przymierza wychodzi z dwóch różnych punktów widzenia, to rozważa przyszłość w ten sam sposób, dążąc do analogicznego celu: przyjścia Mesjasza (przekonanie Żydów) lub powrotu Mesjasza (przekonanie chrześcijan). Ten fragment myśli papieskiej przytoczony w liście biskupów wzburzył kilku duchownych poruszonych postawieniem znaku równości między tymi, „którzy odrzucili Chrystusa, a tymi, którzy w niego uwierzyli”.

Tymczasem biskupi przypominają, że przez ostatnie półtora tysiąca lat obecne w katolickim nauczaniu błędne interpretacje fragmentów Pisma Świętego przyczyniły się do nienawiści i prześladowań Żydów przez chrześcijan. Tym samym polscy hierarchowie w duchu nauczania posoborowego odrzucają głoszoną przez wieki naukę o żydowskim „wyparciu” i „bogobójstwie”. Posłuszni ogłoszonej 28 października 1965 r. przez sobór watykański II deklaracji „Nostra aetate” (pol. „W naszej epoce”) wskazują, że inne religie – w tym przede wszystkim judaizm – „niejednokrotnie odbijają promień owej Prawdy, która oświeca wszystkich ludzi”. Ta przełomowa deklaracja soborowa nie tylko po raz pierwszy w historii odrzuciła zbiorową odpowiedzialność Żydów za śmierć Chrystusa, ale nade wszystko podkreśliła duchową więź łączącą chrześcijan z wyznawcami judaizmu.

Jan Paweł II potępił antysemityzm i przeprosił za wieki prześladowań

13 kwietnia 1986 r. papież Jan Paweł II dokonał przełomu w relacjach chrześcijańsko-żydowskich. Przy śpiewie psalmu 150. „Alleluja! Chwalcie Boga w Jego świątyni, chwalcie Go na firmamencie, gdzie jaśnieje moc Jego!” jako pierwszy biskup Rzymu uroczyście wkroczył do synagogi. Wybrał zbudowaną w latach 1901–1904 w stylu eklektycznym rzymską bożnicę Tempio Maggiore di Roma. Zwracając się do rzymskiej społeczności żydowskiej, potępił antysemityzm i przeprosił za wieki prześladowań. Słysząc papieskie słowa: „Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i można powiedzieć pod pewnym względem – naszymi starszymi braćmi”, gospodarz spotkania, rabin Elio Toaff, nie potrafił ukryć łez.

Zarówno papież z Polski, jak i wszyscy jego następcy ostatecznie odrzucili w imieniu wszystkich chrześcijan demonizujący Żydów haniebny zarzut bogobójstwa. Uznali to, co było oczywiste: Jeszua ben Josef z Nazaretu był pobożnym Żydem, który żył zgodnie z regułami religii mojżeszowej. Jego matka Miriam, którą Kościół katolicki wyniósł do godności Królowej Niebios Bogurodzicy, oraz opiekun Josef z pokolenia Judy, deklarujący swoje pochodzenie rodowe od Jessego, ojca króla Dawida i dziadka króla Salomona – byli pobożnymi Żydami. I wreszcie: jak długo nie znajdziemy potwierdzenia naukowego, że Jezus był esseńczykiem, powinniśmy uznać jako aksjomat historyczny, że Jezus z Nazaretu musiał być żonaty. To w sposób oczywisty i niepodlegający dyskusji wynikało z praw i tradycji społeczności, do której należał i której przedstawiciele nazywali go „nauczycielem”. Jako pierwszy wysunąłem na tych łamach hipotezę, że mógł być także wdowcem. To tłumaczyłoby, dlaczego w ewangeliach nie pojawia się wzmianka o jego żonie.

Kościół katolicki odrzucił tę ludzką naturę Jezusa – Żyda, idealizując Zbawiciela i jego matkę jako jedynych wolnych od grzechu pierworodnego i wszelkich grzechów uczynkowych. Seksualność Jezusa została zastąpiona agape – najwyższą duchową miłością braterską oraz bezwarunkowym nakazem miłości wszystkich bez wyjątku. Antyjudaizm religijny, którego skutkiem były prześladowania rodaków i współwyznawców Jezusa, był zatem największym zaprzeczeniem jego nauczania oraz wyparciem się wszystkiego, co od niego pochodzi i jest z nim związane.

https://historia.rp.pl/historia-polski/art44042601-kosciol-i-antysemityzm-po-liscie-episkopatu-z-okazji-rocznicy-wizyty-jana-pawla-ii-w-synagodze

No to teraz czekamy na rocznice ucałowania koranu i zachętę biskupów do nawiedzenia meczetów.

Czy prezydent Polski może mówić jak ksiądz?

Żaden z duszpasterzy nie powiedziałby to samo co Nawrocki w nagraniu o relacjach polsko-żydowskich.

NIE MA ZBAWIENIA BEZ JEZUSA. Niesamowite słowa prezydenta Nawrockiego o relacjach polsko-żydowskich
https://youtu.be/UzNuS4MT6w8?si=LEr8My92i8A5jbr1

Ks. prof. dr hab. Waldemar Rakocy CM: Sytuacja religijna judaizmu po nieprzyjęciu Chrystusa, czyli dr hab. Ryś pozamiatany:

https://pch24.pl/ks-prof-waldemar-rakocy-cm-sytuacja-religijna-judaizmu-po-nieprzyjeciu-chrystusa/

Tu do ściągnięcia:
https://pch24.pl/wp-content/uploads/2026/04/Ks.-prof.-Waldemar-Rakocy-CM-Sytuacja-religijna-judaizmu-po-nieprzyjeciu-Chrystusa.pdf

Stanisław Obirek wzywa do ekskomuniki ks. Oko po tekście w "Do Rzeczy"

Prof. Stanisław Obirek uważa, że kardynał Grzegorz Ryś powinien ekskomunikować ks. prof. Dariusza Oko. To reakcja na tekst w "Do Rzeczy".

W najnowszym numerze tygodnika "Do Rzeczy" został opublikowany ważny teksy ks. prof. Dariusza Oko pt. "«List biskupów« obraża i utrudnia zbawienie". Rzecz dotyczy oczywiście pisma przygotowanego przez Konferencję Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty papieża Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.

Już w pierwszych akapitach listu Episkopat pisze: "Jednym z takich śmiertelnych deficytów miłości, był (i niestety ciągle jeszcze pozostaje) ANTYSEMITYZM. Ale i z tej »śmierci« wyprowadził (i wyprowadza) nas Pan". Największy problem wzbudził fragment, w którym autorzy napisali: "Bóg bowiem, wierny swym obietnicom, nie odwołał Pierwszego Przymierza. Izrael pozostaje nadal narodem wybranym". Na nieprawdziwość tego twierdzenia zwrócili uwagę m.in. publicyści "Do Rzeczy", a później ukazała się także wspomniana obszerna analiza ks. prof. Oko. Najwyraźniej tego było już za wiele i wkrótce pojawiło się wezwanie do cenzury.

Prof. Obirek pyta o ekskomunikę: To będzie test dla kard. Rysia

Jak dowiadujemy się z publikacji "Gazety Wyborczej" prof. Stanisław Obirek, teolog i antropolog kultury, współautor książki (razem z Arturem Nowakiem) "Antysemickie chrześcijaństwo", uważa, że manifest ks. Dariusza Oko wymaga reakcji krakowskiej kurii. Jak twierdzi, będzie to test dla kard. Rysia. W liście wysłanym do hierarchy pisze: "Zastanawiam się, dlaczego biskup, któremu podlega Ks. Oko, go nie ekskomunikuje. On nie tylko kwestionuje naukę kościoła, ale przede wszystkich sieje spustoszenie w głowach nieprzygotowanych wiernych (podobnie jak księża Chrostowski i Rakocy)".

"Niby to nie moja sprawa, ale martwi mnie to, bo psuje nie tylko Kościół, ale i społeczeństwo obywatelskie" – twierdzi Obirek, cytowany przez GW w tekście "«To zbrodnia na Kościele i Polsce». Ksiądz Oko rozpętuje burzę po liście Episkopatu w sprawie Żydów".

W 2005 roku Stanisław Obirek opuścił zakon, a później dokonał formalnego aktu apostazji.

Ks. prof. Oko: Dlaczego chcą przerobić katolików na syjonistów?

W tekście w "Do Rzeczy" ksiądz Oko wskazał na liczne manipulacje i nieuczciwości, które jego zdaniem znalazły się w piśmie Konfederacji Episkopatu Polski.

Zwrócił także uwagę, że "po «Liście biskupów» z 22 marca polscy katolicy są głęboko zranieni i upokorzeni. Czują się zdradzeni przez własnych pasterzy, niektórzy nawet nadal płaczą na samo wspomnienie tego tekstu. Z tego, co wiem, wygląda na to, że ponad 90 proc. pracowników katolickich uczelni potępia ten list i go odrzuca".

"Podobnie ponad 90 proc. księży, którzy nawet nieraz pomimo wyraźnego nakazu nie przeczytali go w swoich parafiach (moja wiedza jest tutaj zgodna np. z szacunkami Marcina Palade). Nawet pomimo groźby sankcji ze strony własnego biskupa ten list jakoś nie mógł im przejść przez gardło" – czytamy w tekście profesora.

W innym fragmencie Oko pisze: "Niektórzy zaczynają zarazem wnioskować, że skoro ten list zdaje się sugerować, iż po ponad 1000 lat z Chrystusem Polacy są nadal dużo, dużo gorsi od Żydów będących już ponad 2000 lat radykalnie przeciw Jezusowi, to ten Jezus okazuje się jakiś taki słaby, niewystarczający, taki zdecydowanie gorszy od samego Mojżesza, czyli w sumie niepotrzebny, a jego łaska i pomoc zbędne. Przy takich założeniach wskazana okazuje się zatem zamiana Pierwszego na drugiego, Chrztu na obrzezanie, które – jak widać – w zupełności zdaje się wystarczać".

https://dorzeczy.pl/opinie/874456/obirek-wzywa-do-ekskomuniki-ks-oko-po-tekscie-w-do-rzeczy.html

Obirek, ekskomunikowana paruffka.
Weź człeniu zamilcz, bo ci z gara zapodaje szambosiarą.

Ex jezuicie nie pasuje też ks. Chrostowski i ks. Rakocy.