Forum Krzyż
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.
Lipca 15, 2024, 06:54:08 am

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji
Szukaj:     Szukanie zaawansowane
www.UnaCum.pl

Centrum Informacyjne Ruchu Summorum Pontificum
232265 wiadomości w 6635 wątkach, wysłana przez 1668 użytkowników
Najnowszy użytkownik: magda11m
Strona główna Pomoc Szukaj Zaloguj się Rejestracja
Forum Krzyż  |  Novus Ordo  |  Kościół posoborowy  |  Wątek: kryzys trydenckiego modelu parafii
« poprzedni następny »
Strony: [1] Drukuj
Autor Wątek: kryzys trydenckiego modelu parafii  (Przeczytany 2271 razy)
Jarod
aktywista
*****
Wiadomości: 2525


« dnia: Listopada 29, 2009, 21:03:11 pm »

http://www.parafiajazgarzew.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=229&Itemid=16
model parafii posoborowej OAZY 
PARAFIA WSPÓLNOTĄ

 II: Diakonia Ruchu Światło-Życie we wspólnocie lokalnej

Ruch Światło-Życie wypracował model parafii wspólnotowej oparty na eklezjologii Soboru Watykańskiego. Diakonia Ruchu na rzecz wspólnoty lokalnej polega więc najpierw na tym, że Ruch rozpowszechnia znajomość tego modelu parafii, ukazując go na tle krytycznej analizy modelu tradycyjnego, potrydenckiego i budząc świadomość potrzeby odnowy parafii oraz sugerując konkretne rozwiązania Zadanie to spełnia w Ruchu głównie Diakonia Wspólnoty Lokalnej, która organizuje sympozja dla proboszczów

i wydaje biuletyn odnowy parafii „Koinonia".

Diakonia Ruchu na rzecz parafii wyraża się także w tym, że Ruch przygotowuje i formuje ludzi, którzy mogliby w parafii przejąć różnego rodzaju diakonie, funkcje dla zapewnienia jej żywotności i rozwoju. Wspólnoty Ruchu w parafii widzą w tej diakonii swój zasadniczy cel i rację istnienia tak dalece, że z chwilą przejęcia tej diakonii przez samą parafię Ruch utożsamiłby się z parafią, nie widząc potrzeby swojej strukturalnej odrębności.

W tej części wykładu zostanie przedstawiona najpierw wizja parafii wspólnoty w świetle eklezjologii Soboru Watykańskiego II oraz w proponowanym przez Ruch modelu socjologicznym. Na zakończenie zostanie zarysowana krótko struktura diakonii wspólnoty lokalnej, proponowana przez Ruch i przygotowywana przez formację w nim.

Parafia wspólnotą

Kościół nie jest nazywany wspólnotą w sensie socjologicznym, ale biblijnym. Słowo wspólnota jest tłumaczeniem łacińskiego słowa „communio", które znów odpowiada grecko-biblijnemu słowu ,Jkoinonia". Słowem tym św. Jan i św. Paweł określają rzeczywistość, która zaistniała i zaczęte się rozwijać w świecie po Zmartwychwstaniu Chrystusa i Zesłaniu Ducha Świętego.

Kościół lokalny według dokumentów II Soboru Watykańskiego tworzą trzy elementy:

a)  Eucharystia

b)  sprawowana przez biskupa lub delegowanego przez niego kapłana

c)   dla określonej, względnie stałej grupy ludzi.

W parafii Kościół może się stać jako wspólnota widzialnym znakiem. Dzięki parafii Kościół staje się obecny jako znak zbawienia czyli staje się obecny sakramentalnie (w szerszym tego słowa znaczeniu).

Co to znaczy, że Kościół w parafii urzeczywistnia się jako Kościół lokalny, a więc że jest obecny ze wszystkimi elementami, które należą do jego istoty, tak że cały Kościół jest obecny w tym znaku?

Kościół jako wspólnotę tworzą cztery elementy konstytutywne: słowo Pana, kult Pana, miłość Pana i Duch Pana. W parafii staje się czymś widzialnym, doświadczalnym to, że Kościół jest wspólnotą ludzi zjednoczonych mocą słowa Bożego, mocą ofiary Chrystusowej - ofiary Eucharystycznej, że Kościół jest wspólnotą ludzi zjednoczonych

mocą Ducha Świętego, który jest sprawcą wiary i miłości i sprawcą tej świadomości, która wyraża się w słowie „my".

Kościół lokalny urzeczywistnia się w parafii, jeżeli staje się w niej w jakiś sposób widzialne i doświadczalne to, że Kościół jest wspólnotą ludzi zjednoczonych mocą słowa Bożego, mocą eucharystycznej Ofiary Chrystusa oraz mocą Ducha Świętego, który jest sprawcą wiary i miłości, oraz jeżeli wiernych tej parafii cechuje postawa wewnętrzna, która wyraża się w świadomości „my".

Wspólnoty w parafii

Parafia musi być pojęta jako miejsce i jako szansa urzeczywistniania się Kościoła lokalnego we wspólnocie, ze wszystkimi elementami, które należą do konstytutywnych cech Kościoła

W jaki sposób zrealizować ten postulat?

Przez wspólnoty w parafii. Parafię można przekształcać we wspólnotę tylko przez tworzenie w niej małych wspólnot i za pośrednictwem małych wspólnot Oznacza to, że nie ma jakiejś drogi bezpośredniej do przekształcenia masy członków parafii we wspólnotę, nie wystarczy np. że duszpasterz wygłosi cykl kazań, aby uzasadnić, że parafia powinna być wspólnotą, że ukaże wszystkie elementy życia wspólnego; nie może się spodziewać, że samo jego słowo będzie miało moc przekształcania tej społeczności ludzi we wspólnotę w sensie eklezjalnym.

Wspólnota jest organizmem złożonym z żywych komórek, a żywe komórki to właśnie małe wspólnoty. W tym sensie parafia jest także wspólnotą wspólnot, tak jak cały Kościół jest dziś pojmowany w świetle II Soboru Watykańskiego jako wspólnota wspólnot Aby zrozumieć tę tezę, spójrzmy najpierw na rzeczywistość współczesnej parafii.

 

TRADYCYJNY MODEL PARAFA

Wywodzi się on z refoony Soboru Trydenckiego. W swoim czasie był na pewno pożyteczny i spełnił swoje zadanie Wskutek różnych przemian społecznych i wskutek procesów dechrystianizacyjnych tę rzeczywistość, którą dzisiaj obserwujemy, trzeba określić jako permanentny, pogłębiający się kryzys trydenckiego modelu parafii. Kryzys ten nie jest wszędzie wjednakowym stopniu nie widoczny na zewnątrz. Ale jeśli przypatrzymy się wewnętrznym procesom zachodzącym w każdej parafii, to dojdziemy do wniosku, że kryzys jest powszechny. Generalnie można powiedzieć, że model parafii trydenckiej jest nie do utrzymania.

Tradycyjny model parafii cechuje się szczególnie ścisłym rozgraniczeniem podmiotu, którym jest jednoosobowy „pasterz" (proboszcz) i przedmiotu jego oddziaływania którym jest biernie, receptywnie nastawiona „owczarnia" (ogół wiernych). Wzajemną relację podmiotu i przedmiotu wyrażają trafnie zaimki ,ja" i „oni". Ta relacja istnieje zarówno w świadomości duszpasterza, jak i wiernych. Duszpasterz myśli o sobie w kategoriach , ja": ja jestem podmiotem, ja jestem odpowiedzialnym, ja jestem duszpasterzem, a wierni to są „oni" - przedmiot mojej troski, mojego oddziaływania, mojej odpowiedzialności

. Jest to jeszcze bardzo mocno zakorzenione w świadomości naszych duszpasterzy. Jeżeli przy tym duszpasterz cechuje się gorliwością i rzeczywiście pragnie ludziom pomagać do zbawienia, to wtedy dwoi się i troi, wyniszcza siebie, ale ciągle z tej pozycji: ja tylko jestem odpowiedzialny, przeze mnie tylko może się dokonać zbawienie łudzi. Ta relacja jest dwustronna. Każdy z wiernych myśli o sobie w kategoriach Ja", natomiast księża, Kościół jako instytucja reprezentowana przez kapłana, to są „oni". W takiej parafii i u duszpasterza, i u wiernych brak świadomości „my" - my jesteśmy Kościołem.

Jak funkcjonuje model parafii potrydenckiej?

W kręgu ludzi zaimeszkująeych terytorium parafii stale wzrasta liczba luńń nie-praktykujących. Oni są formalnie chrześcijanami, bo otrzymali kiecryś chrzest, ale nie mają żadnego związku z Kościołem i albo deklarują się wprost jako niewierzący (co zdarza się rzadziej), albo po prostu faktycznie nie praktykują nie mają żadnej więzi z Kościołem.

Obok Mme)Q drugi krąg parafian, których określamy jako praktykujących. Te dwie kategorie parafian istnieją obok siebie, ale w zakładzie pracy, w sklepie, na ulicy, w szkole nie odgrywa to żadnej roli, czy ktoś jest praktykujący czy niepraktykujący, wierzący czy niewierzący. Lwhk są wymieszani ze sobą i to, że są oni członkami wspólnoty Kościoła -nie odgrywa w ich życiu żadnej roli, nie ma także żadnego oddziaływania na nieprak-tykujących, aby włączyć ich do wspólnoty. Dzieje się tak dlatego, że nie istnieje w ich świadomości owo eklezjalne „my", drugi człowiek jest kimś obojętnym, jeżeli chodzi o jego relacje do Chrystusa, do Kościoła.

Rozrasta się więc krąg ludzi niep-aktykujących, coraz słabszy jest wpływ pasterza na nich (praktykuj^ych). Model parafii jest przy tym modelem statycznym, nie ma w nim dynamiki misyjnej, apostolskiej. Istnieje stały punkt, w sensie nawet materialnym, do którego ludm przychodzą, żeby zaspokoić swoje potrzeby religijne czy też w poczuciu obo­wiązku. Sfera wpływów, oddziaływania duszpasterzy zamyka się fektycink w kręgu łudzi, którzy przychodzą do kościoła, do sali katechetycznej lub do kancelarii parafialnej.
 
(...)
-------------------------

I co na to tradsi ?

Zapisane
cabbage
aktywista
*****
Wiadomości: 2637


« Odpowiedz #1 dnia: Listopada 29, 2009, 21:10:36 pm »

A to ciekawe...  ;D Ale kościoły były pełne: http://www.newliturgicalmovement.org/2009/11/people-not-in-pews.html  :P
Zapisane
http://www.youtube.com/watch?v=r24hZXfl__o&feature=related
To jest Msza Dziękuję Ci!!!!! ;(

Św. Józef z Kupertynu potężny orędownik, zwłaszcza studentów!!

"Gdy strzelcy się kłócą, niedźwiedź jest bezpieczny!" przysłowie norweskie pod rozwagę tradsom ;)

Jestem papistką :] zbawić dusze :-)
musk
adept
*
Wiadomości: 15

« Odpowiedz #2 dnia: Listopada 29, 2009, 22:43:05 pm »

W kręgu ludzi zaimeszkująeych terytorium parafii stale wzrasta liczba luńń nie-praktykujących. Oni są formalnie chrześcijanami, bo otrzymali kiecryś chrzest, ale nie mają żadnego związku z Kościołem i albo deklarują się wprost jako niewierzący (co zdarza się rzadziej), albo po prostu faktycznie nie praktykują nie mają żadnej więzi z Kościołem.

[...]

Rozrasta się więc krąg ludzi niep-aktykujących, coraz słabszy jest wpływ pasterza na nich (praktykuj^ych). Model parafii jest przy tym modelem statycznym, nie ma w nim dynamiki misyjnej, apostolskiej. Istnieje stały punkt, w sensie nawet materialnym, do którego ludm przychodzą, żeby zaspokoić swoje potrzeby religijne czy też w poczuciu obo­wiązku. Sfera wpływów, oddziaływania duszpasterzy zamyka się fektycink w kręgu łudzi, którzy przychodzą do kościoła, do sali katechetycznej lub do kancelarii parafialnej.


Trudno się nie zgodzić, zwłaszcza z pierwszym akapitem. Ale trudno też nie zauważyć, że Oazom jakoś ta odnowa parafii niespecjalnie wyszła.
Zapisane
Kyllyan
bywalec
**
Wiadomości: 85


moja wspólnota
« Odpowiedz #3 dnia: Listopada 30, 2009, 08:15:48 am »

Ale Wspólnoty w Parafii, to niekoniecznie tylko Oazy, Odnowy, Neo i tym podobne posoborowe wynalazki. To także Róże, Sodalicje, III zakony itp, które istniały również przed SVII. Chodzi tylko o to, by byłe aktywne.
Zapisane
Antiquus_ordo
Gość
« Odpowiedz #4 dnia: Listopada 30, 2009, 09:12:00 am »

Ta formuła modelu parafii się nie wyczerpała, wyczerpał sie tylko chyba zapał ludzi i kapłanów, bo np. różnego rodzaju bractwa i stowarzyszenia- chodzi tu głównie o miasta- były i w średniowieczu i w czasach nowożytnych i przterwałay przemiany społeczne XIX wieku i XX wieku, one wyprzedzała o stulecia Oazy, Odnowy et consortes... Wówczas tak naprawdę gdy ktos działał w jakiś bractwe czy poboznym towarzystwie niekoniecznie robił to we własnej parafii stąd także wybierał pewien model duszpasterski, co oczywiście nie koniecznie musiało wyczerpac jego zapał i udział w zyciu parafialnym.
Zapisane
jwk
aktywista
*****
Wiadomości: 7315


« Odpowiedz #5 dnia: Listopada 30, 2009, 09:53:58 am »

Nasz Proboszcz Terytorialny, pooazowicz zresztą, prezentował jeszcze w ubiegłym stuleciu taki graficzny model "parafii posoborowej". Wyglądało to, wypisz-wymaluj jak zdjęcie z mikroskopu elektronowego, w dużym powiększeniu,  jakiegoś wirusa, które widziałem kiedyś w czasopiśmie popularno-naukowym ;).
Zapisane
Zamiast zajmować się całą rzeszą katolików, którzy nie chodzą w ogóle do kościoła,
Watykan uderza w tych, którzy są na Mszy świętej w każdą niedzielę.
pjo
Pokorny młot w warsztacie Pana
aktywista
*****
Wiadomości: 605


www.ratzinger.pl
« Odpowiedz #6 dnia: Grudnia 08, 2009, 16:48:27 pm »

Nasz Proboszcz Terytorialny, pooazowicz zresztą, prezentował jeszcze w ubiegłym stuleciu taki graficzny model "parafii posoborowej". Wyglądało to, wypisz-wymaluj jak zdjęcie z mikroskopu elektronowego, w dużym powiększeniu,  jakiegoś wirusa, które widziałem kiedyś w czasopiśmie popularno-naukowym ;).



Dr inż Jeremi Sziwa wymienia okablowanie w tunelu Wielkiego Zderzacza Andronów
Zapisane
pjo
Pokorny młot w warsztacie Pana
aktywista
*****
Wiadomości: 605


www.ratzinger.pl
« Odpowiedz #7 dnia: Grudnia 08, 2009, 17:26:46 pm »

Cytuj
mocą Ducha Świętego, który jest sprawcą wiary i miłości i sprawcą tej świadomości, która wyraża się w słowie „my".
Kościół lokalny urzeczywistnia się w parafii, jeżeli staje się w niej w jakiś sposób widzialne i doświadczalne to, że Kościół jest wspólnotą ludzi zjednoczonych mocą słowa Bożego, mocą eucharystycznej Ofiary Chrystusa oraz mocą Ducha Świętego, który jest sprawcą wiary i miłości, oraz jeżeli wiernych tej parafii cechuje postawa wewnętrzna, która wyraża się w świadomości „my".

I pewnie stąd posoborowe nadużycia: "módlmy się, aby naszą ofiarę przyjął", "przekażmy sobie znak pokoju", "pokój nam wszystkim", "niech nas błogosławi Bóg wszechmogący". "Idźmy w pokoju Chrystusa"

Cytuj
Wspólnota jest organizmem złożonym z żywych komórek, a żywe komórki to właśnie małe wspólnoty. W tym sensie parafia jest także wspólnotą wspólnot, tak jak cały Kościół jest dziś pojmowany w świetle II Soboru Watykańskiego jako wspólnota wspólnot Aby zrozumieć tę tezę, spójrzmy najpierw na rzeczywistość współczesnej parafii.

Pier...enie kotka za pomocą młotka. Kościół nie jest żadną "wspólnotą wspólnot", tylko Mistycznym Ciałem Chrystusa składającą się z indywidualnych członków.
 
Cytuj
Wywodzi się on z reformy Soboru Trydenckiego. W swoim czasie był na pewno pożyteczny i spełnił swoje zadanie Wskutek różnych przemian społecznych i wskutek procesów dechrystianizacyjnych tę rzeczywistość, którą dzisiaj obserwujemy, trzeba określić jako permanentny, pogłębiający się kryzys trydenckiego modelu parafii. Kryzys ten nie jest wszędzie w jednakowym stopniu nie widoczny na zewnątrz. Ale jeśli przypatrzymy się wewnętrznym procesom zachodzącym w każdej parafii, to dojdziemy do wniosku, że kryzys jest powszechny. Generalnie można powiedzieć, że model parafii trydenckiej jest nie do utrzymania.

Głównym procesem dechrystianizacyjnym jest wdrażanie zdobyczy socjalizmu soboru watykańskiego drugiego, odzieranie naszych kościołów i liturgii z sacrum, koncentrację działalności kościoła wokół folgowaniu zachciankom ciała, a nie potrzebom duszy.

Cytuj
Tradycyjny model parafii cechuje się szczególnie ścisłym rozgraniczeniem podmiotu, którym jest jednoosobowy „pasterz" (proboszcz) i przedmiotu jego oddziaływania którym jest biernie, receptywnie nastawiona „owczarnia" (ogół wiernych).

"receptywnie, a więc biernie". Cóż za tupet! No jasne - w "Kościele posoborowym" sakramenta sa udzielane wszystkim przez wszystkich. W Australii nawet żonaci diakoni "udzielają" "sakramentu" "namaszczenia chorych".

Cytuj
Wzajemną relację podmiotu i przedmiotu wyrażają trafnie zaimki ,ja" i „oni". Ta relacja istnieje zarówno w świadomości duszpasterza, jak i wiernych. Duszpasterz myśli o sobie w kategoriach , ja": ja jestem podmiotem, ja jestem odpowiedzialnym, ja jestem duszpasterzem, a wierni to są „oni" - przedmiot mojej troski, mojego oddziaływania, mojej odpowiedzialności

Autorowi się najwyraźniej piętroli relacja "użytkownik-przedmiot" (mechanizm) z relacją "głowa-członki" - organizm.

Cytuj
Jest to jeszcze bardzo mocno zakorzenione w świadomości naszych duszpasterzy. Jeżeli przy tym duszpasterz cechuje się gorliwością i rzeczywiście pragnie ludziom pomagać do zbawienia, to wtedy dwoi się i troi, wyniszcza siebie, ale ciągle z tej pozycji: ja tylko jestem odpowiedzialny, przeze mnie tylko może się dokonać zbawienie łudzi.

No ba, trza z kolejnej wersji tłumaczenia Mszału wywalić: "módlcir się, aby moją i waszą ofiarę przyjął", "przekażcie sobie znak pokoju", "pokój Pański niech zawsze będzie z wami", "niech was błogosławi Bóg wszechmogący", "Idźcie w pokoju Chrystusa"

Dalej mi się nie chce czytać. W każdym razie te bździny jasno wykazują, że to tradsi mają rację, a nie posoborowi filozofowie, którzy swoimi durnowatymi teoriami opróżniają swoje parafie
Zapisane
Strony: [1] Drukuj 
Forum Krzyż  |  Novus Ordo  |  Kościół posoborowy  |  Wątek: kryzys trydenckiego modelu parafii « poprzedni następny »
 

Działa na MySQL Działa na PHP SMF 2.0.19 | SMF © 2014, Simple Machines Prawidłowy XHTML 1.0! Prawidłowy CSS!