Tradycyjni Anglikanie powrócili do Kościoła!

Takim samym prawem jak opaci opactw terytorialnych używają pastorału na terenie swojej jurysdykcji. Przecież również oni są jedynie są prezbiterami.

Drogi Panie,


Ale jaki przepis? Opaci uzywaja pastoralu na podstawie wielowiekowej tradycji.

Pastorału  mogą  używać  osoby,  które  nie  mają  święceń  biskupich,  ale  obdarzone  są  jurysdykcją:  legaci  papiescy,  administratorzy  apostolscy  ustanowieni na stałe, prałaci mający jurysdykcję na danym terytorium135.

http://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/TiCz/article/viewFile/TiCz.2015.023/7675

No i dalmatyka pod ornatem u infułata sprawującego Mszę św. pontyfikalną:

U prawosławnych żonaty ksiądz nie może zostać biskupem, stąd u nich biskupami zostają z reguły mnisi. Czy u nas można żonatemu księdzu konwertycie nadać święcenia biskupie?

Był w latach 60-tych XX wieku taki przypadek. Konwertyta prezbiteriański w Brazylii bp. Salomão Barbosa Ferraz .
https://pl.wikipedia.org/wiki/Salomão_Barbosa_Ferraz

Z tego co wiem to Anglicanorum coetibus w przeciwieństwie do sytuacji wschodnioobrzędowców w Kościele Katolickim nie przewiduje dalszego przyjmowania żonatych kandydatów do Święceń, tylko tych, którzy już z takim "bagażem" do ordynariatu przychodzą. Nie każdy też ma taką możliwość, np. z uwagi na rozwód (tak chyba było z ks. Hepworthem). Ryt Piusa V ma u nich podobno sporą popularność, choć też już były pewne problemy (z poprzednim ordynariuszem amerykańskim).

Dziękuje za info, chociaż tyle dobrze.

I również ci którzy byli w seminarium anglikańskim przed konwersją (było kilku takich już wyświęconych mających żony). Co do ks. Hepwortha - to tam sytuacja była o wiele bardziej skomplikowana. Nie dość, że jest byłym księdzem katolickim, który został anglikaninem - to jeszcze miał 2 żony (z oboma chyba się rozwiódł) - to jeszcze na sam koniec, gdy okazał się, że księdzem w Ordynariacie nie zostanie - zrobił raban oskarżając dawno nieżyjącego księdza wychowawcę z niższego seminarium do którego uczęszczał o molestowanie seksualne.

Nie kojarzę rabanu. Pamiętam, że postrzegano to bardziej jako motyw współczucia, ewentualnych przyczyn jego decyzji itd. Ostatecznie co się z nim stało? Bo w internecie widzę tyle, że w 2012 roku przestał pełnić swoją funkcję prymasa u "anglikanów tradycyjnych".

A.D. 2021 rok

Biskup Michael Nazir-Ali, jedna z czołowych postaci Wspólnoty Anglikańskiej, przyjął wiarę katolicką. Jak podaje tygodnik „The Catholic Herald”, jeszcze w tym miesiącu ma przyjąć święcenia kapłańskie w ordynariacie dla byłych anglikanów. Nie będzie mógł jednak być biskupem, ponieważ jest żonaty.

Znany biskup anglikański został katolikiem
(...)
https://www.ekai.pl/znany-biskup-anglikanski-zostal-katolikiem/

https://pch24.pl/byly-anglikanski-biskup-wstapil-do-kosciola-katolickiego/
Szczerze powiedziawszy mam trochę mieszane uczucia, z jednej strony to dobrze że pewna liczba anglikańskich duchownych nawróciła się na katolicyzm ale z drugiej nie bardzo rozumiem w jakim celu są im udzielane święcenia kapłańskie. To że jako anglikanie byli osobami duchownymi nie powinno moim zdaniem stanowić przesłanki do udzielania im sakramentu święceń. Bycie świeckim katolikiem zamiast przebierańcem udającym chrześcijańskiego kapłana nie jest przecież jakąś degradacją lub poniżeniem.

Weryfikowanie czyjejś ortodoksji na podstawie Laudato Si budzi uzasadnione kontrowersje. Biskup spokojnie zmiescilby się w posoborowym mainstramie takiego JP2 czy B16... Dziś taki poczciwy staruszek uchodzi za prawicowego radykała. I tyle w temacie

Kolejny były biskup anglikański zostanie przyjęty do Kościoła katolickiego. Duchowny pochodzi z Walii.

Richard Pain, były biskup Monmouth w Walii, zostanie przyjęty do pełnej komunii Kościoła katolickiego w ramach Ordynariatu Personalnego Matki Bożej z Walsingham w niedzielę 2 lipca w Newport w Walii.

Richard Pain przejdzie do Kościoła katolickiego
Przyjmie go do Kościoła katolickiego przełożony ordynariatu Matki Bożej z Walsingham ksiądz Keith Newton. Będzie on pierwszym biskupem Kościoła anglikańskiego w Walii przyjętym do ordynariatu od czasu jego utworzenia w 2011 roku. Przez wiele lat owocnie pracował w Kościele anglikańskim w Walii. „Po przejściu na emeryturę z posługi biskupiej trzy lata temu, miałem czas, aby zastanowić się nad odwiecznym pytaniem emeryta - co dalej? Proces rozeznawania trwa przez całe życie i jest nieustannie kształtowany przez kontekst, ale co ważniejsze, przez szept Bożego głosu. Benedyktyńskie rozumienie posłuszeństwa - słuchania Pana - było znaczące dla mojej osobistej formacji. Idące za tym wezwanie do nawrócenia doprowadziło mnie do przejścia do Kościoła katolickiego poprzez ordynariat personalny. Mam wiele powodów do wdzięczności za doświadczenie zdobyte przez całe życie jako anglikanin. Jednak wezwanie do katolicyzmu wydaje się naturalne i duchowe w tym samym czasie” - powiedział.

Richard Pain urodził się w Londynie w 1956 roku. Uczęszczał na Uniwersytet w Bristolu, gdzie studiował literaturę angielską, a następnie uzyskał dyplom z teologii na Uniwersytecie Walijskim w Cardiff, jednocześnie przygotowując się do posługi anglikańskiej. Został wyświęcony na kapłana Kościoła w Walii w katedrze w Newport w 1986 roku. Całą swoją posługę pełnił w diecezji Monmouth, gdzie w 2013 roku został wybrany na biskupa Monmouth. W 2019 roku przeszedł na emeryturę. Od ponad czterdziestu lat jest żonaty z Juliet i mają dwóch synów. Richard lubi fotografię i grę na gitarze klasycznej.

Ordynariat Matki Bożej z Walsingham został erygowany 15 stycznia 2011 roku, jest strukturą podobną do diecezji, aby umożliwić byłym anglikanom wejście do pełnej komunii Kościoła katolickiego przy jednoczesnym zachowaniu niektórych elementów tradycji anglikańskiej. Posiada własną liturgię eucharystyczną, która zachowuje niektóre elementy anglikańskie.

https://dorzeczy.pl/religia/450390/byly-biskup-anglikanski-przystapi-do-kosciola-katolickiego.html

Anglikańska biskupka Londynu nową arcybiskupką Canterbury

Po raz pierwszy w historii prymaską całej Anglii i honorową reprezentantką światowego anglikanizmu została kobieta.

Królewska Komisja Nominacyjna wskazała londyńską biskup Sarah Mullaly na nową arcybiskupkę Canterbury. Po raz pierwszy w historii kobieta będzie sprawowała ten najważniejszy urząd w Kościele anglikańskim, związany jednocześnie z funkcją anglikańskiego prymasa Anglii i głównego reprezentanta anglikanizmu na świecie. Zastąpi na tym urzędzie abpa Justina Welbiego.

Mullaly pełniła funkcję arcybiskup Londynu od 2018 r. Kościół Anglii wyświęca kobiety do kapłaństwa od 1994 roku, a konsekruje do posługi biskupiej dopiero od 11 lat. Jak czytamy na stronie ekumenizm.pl, Nowa arcybiskup Canterbury, zanim w 2001 r. została anglikańską duchowną, pracowała jako pielęgniarka ze specjalizacją onkologiczną i położniczą, a w latach 1999–2005 była naczelną pielęgniarką kraju, pełniącą funkcję doradczą przy premierze Wielkiej Brytanii i Ministerstwie Zdrowia. W 2005 otrzymała od królowej Elżbiety II tytuł szlachecki za zaangażowanie na rzecz pielęgniarstwa.

Z urzędu zasiada w ławach Izby Lordów. Na forum parlamentu ostro sprzeciwiała się uchwaleniu ustawy o pomocnictwie przy dokonywaniu eutanazji.

https://www.gosc.pl/doc/9445421.Anglikanska-biskupka-Londynu-nowa-arcybiskupka-Canterbury#:~:text=Po%20raz%20pierwszy%20w%20historii%20prymask%C4%85%20ca%C5%82ej%20Anglii,londy%C5%84sk%C4%85%20biskup%20Sarah%20Mullaly%20na%20now%C4%85%20arcybiskupk%C4%99%20Canterbury.

Anglikańska biskupka Londynu nową arcybiskupką Canterbury

Po raz pierwszy w historii prymaską całej Anglii i honorową reprezentantką światowego anglikanizmu została kobieta.

Królewska Komisja Nominacyjna wskazała londyńską biskup Sarah Mullaly na nową arcybiskupkę Canterbury. Po raz pierwszy w historii kobieta będzie sprawowała ten najważniejszy urząd w Kościele anglikańskim, związany jednocześnie z funkcją anglikańskiego prymasa Anglii i głównego reprezentanta anglikanizmu na świecie. Zastąpi na tym urzędzie abpa Justina Welbiego.

Mullaly pełniła funkcję arcybiskup Londynu od 2018 r. Kościół Anglii wyświęca kobiety do kapłaństwa od 1994 roku, a konsekruje do posługi biskupiej dopiero od 11 lat. Jak czytamy na stronie ekumenizm.pl, Nowa arcybiskup Canterbury, zanim w 2001 r. została anglikańską duchowną, pracowała jako pielęgniarka ze specjalizacją onkologiczną i położniczą, a w latach 1999–2005 była naczelną pielęgniarką kraju, pełniącą funkcję doradczą przy premierze Wielkiej Brytanii i Ministerstwie Zdrowia. W 2005 otrzymała od królowej Elżbiety II tytuł szlachecki za zaangażowanie na rzecz pielęgniarstwa.

Z urzędu zasiada w ławach Izby Lordów. Na forum parlamentu ostro sprzeciwiała się uchwaleniu ustawy o pomocnictwie przy dokonywaniu eutanazji.

https://www.gosc.pl/doc/9445421.Anglikanska-biskupka-Londynu-nowa-arcybiskupka-Canterbury#:~:text=Po%20raz%20pierwszy%20w%20historii%20prymask%C4%85%20ca%C5%82ej%20Anglii,londy%C5%84sk%C4%85%20biskup%20Sarah%20Mullaly%20na%20now%C4%85%20arcybiskupk%C4%99%20Canterbury.

Bedzie koronowala Wilhelma na krola?

Bedzie koronowala Wilhelma na krola?

Z dużą dozą prawdopodobieństwa, że Wilhelm zostanie królem.

CMRI – Congregation of Mary Immaculate Queen. Zgromadzenia Królowej Maryi Niepokalanej twierdzi, że nowy ryt święceń kapłańskich i konsekracji biskupiej (wprowadzony przez papieża Pawła VI) jest nieważny.

Ja osobiście uznaję święcenia wprowadzony przez papieża Pawła VI, ale nie uznaję kobiet z jej święceniem kapłańskim. Gdyby takie święcenie kapłańskie były ważne, to Matka Boża byłaby kapłanką. Przyszły król Wilhelm będzie miał nie ważne błogosławieństwo, ponieważ biskupka Sarah Mullaly jest kobietą.


Główne błogosławieństwo udzieli arcybiskup Canterbury, duchowy zwierzchnik Kościoła Anglii. Jej rola będzie polegała na:

- Modlitwie o Boże prowadzenie dla nowego monarchy.

- Prośbie o mądrość, sprawiedliwość i pokorę w rządzeniu.

- Symbolicznym namaszczeniu olejem, które jest najważniejszym momentem koronacji — wyraża duchowe powołanie króla jako sługi narodu i Boga.

To namaszczenie odbywa się w ukryciu, za specjalnym parawanem, ponieważ ma charakter sakralny i intymny. Olej użyty do namaszczenia został poświęcony w Jerozolimie i zawierał m.in.. oliwę z Gaju Oliwnego.

U anglikanów nie ma i nigdy nie było prawdziwej mszy ani prawdziwego kapłaństwa więc kogo to obchodzi że jakaś starsza pani została sobie "arcybiskupką".

U anglikanów nie ma i nigdy nie było prawdziwej mszy ani prawdziwego kapłaństwa więc kogo to obchodzi że jakaś starsza pani została sobie "arcybiskupką".

„Nie ma i nigdy nie było” to trochę zbyt daleko idące uogólnienie, szczególnie ze względu na modyfikacje oryginalnych rytów anglikańskich (ich „katolicyzacje”), udział w konsekracjach biskupów starokatolickich (od XX. wieku), mniej lub bardziej jawne uzupełnianie święceń wśród duchownych High Church (vide https://en.wikipedia.org/wiki/Order_of_Corporate_Reunion), brak powtarzania ordynacji duchownych za królowej Marii (kiedy na krótko Anglia wróciła do katolicyzmu) oraz jednostkowe przypadki, kiedy to przy konwersji do Kościoła katolickiego święcenia były udzielane warunkowo np. u Johna J. Hughesa czy Grahama Leonarda.

https://www.the-independent.com/news/leonard-ordained-as-rc-priest-1372644.html
https://www.thecatholicnewsarchive.org/?a=d&d=ncr19680214-01.2.15&e=-------en-20--1--txt-txIN--------

Przyszły król Wilhelm będzie miał nie ważne błogosławieństwo, ponieważ biskupka Sarah Mullaly jest kobietą.

Koronacja to nie jest sakrament, co prawda historycznie debatowano o tym "kto jest prawdziwym królem", ale tak mniej więcej od XIX. wieku "prawowitym" władcą jest ten, kto aktualnie trzyma za mordę  - tak jak to wyjaśniał Leon XIII w Au milieu des sollicitudes, kiedy wzywał francuskich katolików do zaprzestania buntów przeciw władzom Republiki Francuskiej.

https://www.vatican.va/content/leo-xiii/en/encyclicals/documents/hf_l-xiii_enc_16021892_au-milieu-des-sollicitudes.html

Już nie wspominając o stosunku poszczególnych papieży do naszych zaborców.